Gouden tijd voor de mbo'er

Tijdens de keynote van de tweede dag van de 53e MBO Digitaal Conferentie hing er een bijzondere sfeer in de zaal. Tussen alle gesprekken over 'Slim Inrichten' en technologische kaders, was het de persoonlijke en kwetsbare keynote van ontwerper Sjoerd Vroonland die ons onderwijsprofessionals werkelijk raakte. Sjoerd nam ons mee terug naar zijn wortels in Zeeland, waar hij als kind al snel merkte dat hij niet in het schoolsysteem paste. Zijn verhaal was geen technisch betoog, maar een pleidooi voor de herwaardering van vakmanschap in een tijdperk waarin AI de kaarten opnieuw aan het schudden is.

Sjoerd deelde openhartig hoe hij worstelde op de basisschool en in het speciaal onderwijs, waar de focus lag op waar hij slecht in was: lezen en rekenen. Hij zat vast in een stramien dat geen ruimte bood voor zijn werkelijke talenten.

"Ik was gewoon een persoon die anders bedraad was en misschien op een andere manier dacht."

De omslag kwam op de LTS, toen een docent hem een blok hout gaf en hem simpelweg vroeg iets te maken zonder eerst de theorie in te duiken. "Dit is voor mij de manier hoe ik wil werken en leren," realiseerde hij zich toen hij zag hoe anderen op zijn werk reageerden.

Deze reis, die hem via het mbo (HMC Rotterdam) uiteindelijk naar de kunstacademie leidde (waar hij cum laude afstudeerde), vormt de basis van zijn visie op AI. Want ondanks zijn succes bleef hij tegen een muur aanlopen: de enorme hoeveelheid administratie, contracten en juridische rompslomp die bij een eigen studio komt kijken.

De bevrijding door AI
Sjoerd schetste een herkenbaar beeld: 80% van zijn tijd ging op aan zaken als royalty-contracten en acquisitie, waardoor er slechts 20% overbleef voor zijn passie: ontwerpen. Hij voelde zich vaak nog die 'mbo-maker' die worstelde met de theoretische ballast van de zakelijke wereld, ook al had hij een meer theoretische opleiding aan het hbo afgerond.

AI veranderde alles. Niet door zijn werk over te nemen, maar door hem te assisteren. Hij bouwde eigen AI assistenten (of 'rompen' zoals hij die noemt) die zijn specifieke tone of voice leerden kennen. In plaats van uren te zweten op een mail aan een Italiaanse fabriek, doet hij dit nu in drie minuten, waardoor hij de lucht en energie overhoudt om kritisch naar de inhoud te kijken.

De hybride denker is onverslaanbaar
Sjoerd is ervan overtuigd dat we aan de vooravond staan van een gouden tijd voor de mbo’er. De barrière van taal en complexe theorie wordt door AI geslecht, waardoor de pure vakkennis en de gouden handen weer centraal komen te staan. Volgens hem kan de mbo’er de hbo’er inhalen, mits zij de combinatie maken tussen hun vakmanschap en de mogelijkheden van AI als 'hybride denker'.

Voor het onderwijs ligt hier een cruciale taak. Sjoerd trok de vergelijking met de introductie van de rekenmachine bij wiskunde. Het gaat niet meer om het eindresultaat (de scriptie of de som), maar om het proces: hoe heb je je AI-assistent ingericht? Hoe ben je tot je antwoord gekomen?

Zijn slotboodschap aan de zaal was helder: stop met het zoeken naar controle of de perfecte tool. Het gaat om een mindset van ruimte en experiment. Want, zoals Sjoerd het treffend verwoordde: "Zonder ruimte is er geen onderzoek". Het is tijd om die ruimte in het lesprogramma te borgen en de nieuwe generatie vakmensen op te leiden.